ahmetcagri.com/gunluk

Kaderde ayrılık varmış oysa ben bunu hiç düşünmemiştim.

Çarşı bir ruhtur,adı gitse de ruhu kalır!

Güzel şeyler elbet biter derlerdi inanmazdım. Ölümle yaşamı ayıran çizginin bile ayıramadığı aşıkları, kardeşi kardeşe küstürerek ayırırlarmış. Şimdi kelimelerin anlamsız, sessizliğin hüzün olduğu yerdeyiz. Herkes kederimizi arttırmak için elinden geleni yapmışken siz ilk defa ağlattınız bizi. Oysa çocukluk kahramanlarımızdınız, herkes geri çekilirdi siz çekilmezdiniz. Uzak köşelerden sizi izlerdik, hiçbir şey size olan sevgimizi ve güvenimizi zedeleyemezdi. Son barikatın liderleriydiniz siz. Çarşının gözüpek çocukları hayata siyah beyaz iplerle sarılı yaşamların abileriydiniz.

Ağlarken sırtımızı sıvazlayan, kadere ve düzene en okkalı küfürlerimizi sallarken içimize umut olan besteleri yazan, inadına yıkılmayan, inadına gülümseyen sizler değil miydiniz? Sizler değil miydiniz anlatılan hikayelerin kahramanları? Şimdi sadece Beşiktaş diyorsunuz, önceden neydi ki?

Aslolan hayattır, hayatsa Beşiktaş.

Sevgili dostlar,

Bildiğiniz gibi YouTube’un sık sık kapanması nedeniyle oradaki sesli şiir videolarımı sizlere sunamıyordum. Bu videoların bilgisayarda bir kopyası olmaması da başka siteye yüklememi engelliyordu. Yurtdışındaki bir arkadaşımız bu videoların kopyalarını YouTube’dan çekerek sağolsun bana gönderdi. Google videoyaya yükleyerek bu sefer işimi biraz daha sağlama aldım :) Aşağıdaki linklerden videolara ulaşabilirsiniz.

Tüm Zamanların En Büyük Aşkısın Sen

Sana Bir Aşk Biriktiriyorum

Aşk Kimin Fikriydi?

Kızım

Adım Şehit

Kalmışsa sesimi özleyen yürekler, binlerce selam olsun onlara :)

Uykusuzlukla huzursuzluk arasında gidip geliyorum. Kabus görmekten bıktığım için uyumak istemiyorum hoş istesem de uyuyamıyorum, bu sefer de hayatım kabusa dönüşüyor. Bu benim lanetim ve artık buna alışmalıyım. Tüm bir şehir uyurken bilmem kaçıncı sigarasını yakan bir adam, şarkılar, duvarlar, boş ve soğuk duvarlar sonra şiirler,hayaller ve yeniden duvarlar, karabasanlar ve yine duvarlar….

Hayatımda birkaç defa huzurla uyuyabildiğimi anımsıyorum. Biri S.’yi terkettiğim gün. O kadar huzurla doluydu ki içim… Vicdanım, bedenim, zihnim o kadar rahatlamıştı ki, yıllarca süren ilişkimiz o kadar yormuştu ki beni saatlerce mışıl mışıl uyuduğumu ve mutlu uyandığımı hatırlıyorum.

Diğeri Antalya’da… Bir elimde vodka bir sonbahar gecesi hamakta uyuyakaldığım gece. Sabah dalgaların sesiyle uyanmak, gözümü açar açmaz masmavi sonsuzluğu görmek,herşeyden ve herkesten uzakta olmak…

Ey şirin uyku, ey güzel prenses sarıl bana sımsıkı,nefesim ol, ört beni merhametinle. Şarkılar söyle benimle, uyanıklığın veremediği o huzuru ver bana. Kapat gözlerimi, görmeye değer çok az şey var bu dünyada. Kapat gözlerimi ve bana görmeye değer şeyler göster..

*resim:http://neumorin.deviantart.com/art/Sleep-63497530

Amatör ve oldukça basit bir çalışma, fakat yine de izlenmeye değer. Siz tostları ruhsuz mu sanıyorsunuz?

İnsan sanılanın ve bilinenin ötesinde, daha güçlü, daha kutsal bir varlıktır benim için. İnsanın yapabileceklerinin sınırı yoktur. Her insanın dünyayı değiştirebileceğine inanırım. En azından her birimiz en az bir kişinin dünyasını değiştirme potansiyeline sahibiz. En azından kendimizin…

Jean D’arc filminde hiç unutamadığım bir replik vardır; “Ben değilsem kim? Şimdi değilse ne zaman?” Hayat felsefem de bu replikle yüz bulmuş ve iyice su yüzüne çıkmıştır. “Ben herşeyi başarabilirim.” Yıllar geçtikçe, deneyimler arttıkça kazın ayağının pek de öyle olmadığını, insanın başarılarıyla, acılarıyla, beceriksizlikleri ve şanssızlıklarıyla bir bütün olduğunu daha iyi anlıyorum. Acılarım ve başarısızlıklarım yoksa her zaman eksik bir yanım. Hayatı bütünüyle kabullenip birşeyleri değiştirmeye başladığınızda en azından bunun için çabaladığınızda kendinizi daha bir insan, daha bir güçlü hissediyorsunuz. Nietzsche‘nin “Beni öldürmeyen şey, daha da güçlendirir beni..” dediği gibi her başarısızlık, her şanssızlık hayatta yolunuzu tıkayıp pes edeceğinize daha bir sıkı sıkı daha bir hevesle bağlanıyorsunuz hayata.

Tam da bu noktada size Amnesty (Uluslararası Af Örgütü ) ‘nin hazırladığı bir kısa filmi izletmek istiyorum.

“İmzanız sandığınızdan daha kuvvetlidir.”

Hazır yukarıdaki konuya değinmişken Aralık 07′den bu yana benim devraldığım(acı gerçek ama satın aldığım) ve yerine kendim yeni bir site hazırlayıp yayına sunduğum www.siddetehayir.org dan bahsetmek istiyorum. Destek görmediği için öyle bir kenarda kalan bir siteydi. Çünkü şiddete karşı tepkisiz ve duyarsız bırakıldık, en büyük sorunlarımızdan birinin bu olmasına rağmen. Ama yılmak yok, bunları da yapmasak insan olduğumuzu ne zaman hatırlayacağız. Üniversitede hocalarım sık sık tekrarlardı, Oğlum neyden en çok rahatsızlık duyuyorsan onun filmlerini yap, diye. Haklılardı. Tabii film çekmek bütçe sıkıntısı nedeniyle çok zor bir olay. Her derdimizi “şimdilik” film yapamıyoruz diye elimiz kolumuz bağlı duracak değiliz elbette.

Çünkü insan haykırabildiği kadar insandır. Ve o güzel Hadis-i Şerif teki gibi;

“İnsanların en hayırlısı, insanlara faydalı olandır.”