ahmetcagri.com/gunluk

Şehr-i turuncuda son günlerim. Ne zaman başım sıkışsa, içim daralsa kendimi doğduğum topraklara atıveriyorum. Memleket hissi gerçekten çok farklı. Takvimden sayfalar yırtıldıkça daha iyi anlıyor insan bunu. Nerede duymuştum hatırlamıyorum, insanın ten rengi bile doğduğu toprakların rengine benzermiş. Gerçekten doğru. Her gün en pahalı restoranlarda yediğim salata burada annemin içine turunç sıktığı salatanın tadını vermiyor işte. Hiçbir yer burası gibi olmuyor. Anne kucağı, baba ocağı yani çocukluktan bu yana kurtulmak için elimden geleni yaptığım şeyler aslında hayatta eşi benzeri olmayan mucizelermiş.
Burada hep güzel günlerimi hatırlıyorum. Kendimi buluyorum, güç kazanıyorum. Burada savaşılacak bir şey yok. Burada nefret edilecek bir şey yok. Burası benim evim.
Ne yazık ki artık dönüp savaşmaya devam etmeliyim,”daha iyi bir yaşamın izinde…”

Çektiğim filmin hakketmediğim bir şekilde kalmasından sonra bir hışımla terkettiğim İstanbul’a 2 Şubatta dönüyorum. Kızgınlığım geçti sayılır, çok fazla da üzülmüyorum. Yaşanması gerekti yaşanıldı galiba…

Ve tek söyleyebildiğim kaybeden bir takımın futbolcusu gibi;

Önümüzdeki filmlere bakacağız…

Gerizekalı blogum 5 Ocak sonrası olan tüm yazı ve yorumlarımı kaybetti. Sorunun ne olduğunu aramaktan başıma ağrılar girdi, üstelik kaybettiği verilerin tam da siteye yeni bir düzen sağlayacak düzenlemeri yaptığım günün sabahı olması hevesimi iki kere üstüste kırdı. Bütün gece uyumadan düzenlemeler yaptım , yorgunluktan ölürcesine yatağa uzandı ve gözlerimi açıp emeklerimi görmek için siteye girdiğimde hepsi gitmişti. İşte bütün olan bu. Sorunu çözmek için elimden geleni yaptım. Bundan sonra çözmeye uğraşamayacağım, o düzenlemeri ne zaman yinelerim o da belirsiz fakat çok mu çok uzak görünüyor.

-Bedri Rahmi Eyüboğlu’na-

Ha gündeyindesin dünyanın
ha kuzeyinde
gökyüzü her yerde aynı gökyüzü
isterse altı ay sürsün gündüzü
altı ay gece hemen peşinde

Petrol sudan değerli gözükse de
petrolsüz yaşanır
susuz yaşanmaz
insan her yerde aynı insan
gökyüzü aynı gökyüzü

Ahmet Çağrı Özsema

Bu karanlık mezarda
beni yalnız bırakan dostlarım
elveda!..
Kim bilir buluşuruz başka bir baharda
cebimde tüm şiirlerim yarım
sözlerim havada…
Yapayalnız düştüğüm bu soğuk darda
birkaç şiirdir arkadaşlarım
birkaç öksüz Fatiha…

Ahmet Çağrı Özsema

Gün olur,
bir tek adın kalır dünyada
Uğruna ölmeyi göze aldığım gözlerin
bir saksıda toprak olur,
ellerin
bir böceğin midesinde akşam yemeği.

Oysa beni sevsen,
bir tek adın kalmaz dünyada
gün olunca
bir efsane
ve güzel meyvelerin kalır dünyada
ve gözlerin bir müzede sergilenir
dünyanın en değerli hazinesi diye
ve ellerin
asla çürümeyen bir anne eli olur.

Ahmet Çağrı Özsema