ahmetcagri.com/gunluk

Hayat, her sahnesinde binlerce yalanın rol aldığı bir film gibi. Her günün sonunda oturup etraflıca bu yalanları düşünüyorum. Acaba hayat diye izlediğimiz film bu yalan sahneler olmasaydı nasıl olurdu? İzleyicisi olmazdı şüphesiz çünkü izleyici seviyor yalanları.

Aşk, gözümüzü karartan tutkulardan mı ibaret sadece? Yoksa benim yorgun gözlerim artık yanlış mı görüyor olayları?  O sevda sözleri doğru mu? Ferhat neden deldi o dağları, ne göstermek istiyordu Şirin’e? Yoksa bu sadece zamansal bir yanılsama mı? Biz, hepimiz yani şuan nefes alan tüm canlılar delicesine bir körlük içerisinde mi boğuluyoruz? Gün gelecek çağ kapanacak ve her şey yeniden masumlaşıp güzelleşecek mi? Tarih kitaplarında nasıl anılacak yaşadığımız çağ. Fırsatlar ve yalanlar çağı olarak mı? Her fırsat bir yalan doğurmalı mı?

Tam mutlu olacağım derken neden geliyor bu sorular aklıma? Yoksa biz aşkı terketmeden aşk mı bizi terketti asırlar önce? Heyhat! Bu mutluluk dediğimiz gerçekten hissettiğimiz mi?

Kim cevaplayacak şimdi bu soruları? Adımız bir gün gökkubede aşkla anılacak mı?

Ekim ayı geldi tiyatrolar perdelerini açmaya paşladı, biz de sezonu 2019 u izleyerek açtık. Tiyatroya duyduğum özlemin yanında Ferhan Şensoy’u sahnede görmeyi de ayrı bir özlemişim. Bu yüzden benim için harikulade bir akşam oldu. Usta sahneye çıktı ve “Yıl 2019 ben hiç yaşlanmamışım” repliğiyle oyunu açtı. Elbette usta, demek geçti sadece içimden. Ve Ferhan Şensoy’un tüm oyunlarında olduğu gibi ağlanacak halimize gülmeye hazırladım kendimi.

Yıl 2019 ve biz hiç yaşlanmamışız.

Oyun 2019 Türkiye sinde geçiyor ve eğer uyanmazsak halimizin nice olacağını gösteriyor.  Muhalefet yapmak son zamanlarda öylesine bayağı öylesine sıradan ve ezbere olmaya başladı ki doğrusu geleceğimiz üzerine yeniden sağlıklı düşünebilmek için Ferhan Şensoy gibi en zeki muhaliften bir ders almam gerekiyordu. Artık bütün o tartışmaların, kanıtların, belgelerin, teorilerin içi boş olduğunu düşünüyordum, haklıydım da. Muhaliflik Ferhan Şensoy’un yaptığı gibi olmalı. Çekinmeden, gözlerini kırpmadan, sözünü esirgemeden tak diye söyleyebilmeli içinden geçenleri.

Ortaoyuncular da bir oyun izlerken ilk amaç eğlenmek olsa da oyunun genelinde çok eğlendiğimizi ve kahkahalara boğuldumuzu söyleyemeyeceğim. Fakat Erkan Üçüncü öylesine döktürüyor ki oyuna çok farklı ev eğlenceli bir tat katıyor. Mutlaka gidilip görülmesi üzerine düşünüp tartışılması gereken bir oyun 2019. Oyun bittikten sonra benim düşünmem gereken başka bir konu daha vardı. Gereğinden fazla boş koltuklar… Nereye gitti bu tiyatro seyircisi?