Az Önce Bir Mucize Oldu…
Beni hayata bağlayan tek bağ şiir…
Ve uzun zamandır kopmuştu bu bağım ne birşey okuyabiliyor, ne de yazabiliyordum. Bir fotoğrafı ararken kendimi hiç açmadığım kolilerin arasında eski dosyalarımı karıştırırken buldum ve varlıklarını dahi unuttuğum şiir-notlarımla karşılaştım. Sayıca fazlalar hepsinin ucu açık, hepsinin kağıtlarının rengi solmuş. Kimi ayaküstü yazılmış, kimi saatlerce terletmiş beni…
Bunun neresi mucize diyebilirsiniz, inebileceğim en dip noktada beni yeniden hayata çıkarabilecek gökyüzünden uzanmış bir ip gibi bu şiir-notlarım. Onlarla biraz zaman geçireceğim ve yayınlanabilir hale gelenleri yayınlayacağım.
Hayatımdan tamamen çıkardığım anıların kabuklarını deşecek ve biraz canımı acıtacak olsa da bir elimde kahvem bir elimde kalemim üzerimdeki yazar hamlığını atacağım üzerimden.
Mutlu muyum? Bunu zaman gösterecek.
Unutmadan bu şiirlerin çoğu E.’ye yazılmış.