Bir Şehri Baştan Yaratmak
Saturday, October 25th, 2008Hadi gel,
Bir şehri baştan yaratalım seninle
Öpüşmediğimiz telefon kulübesi,
Sarılmadığımız otobüs durağı,
El ele tutuşmadığımız sokak kalmasın
Hadi gel,
Bir şehri baştan yaratalım seninle
Öpüşmediğimiz telefon kulübesi,
Sarılmadığımız otobüs durağı,
El ele tutuşmadığımız sokak kalmasın
Bir şarkı söylesek seninle.
Fazlası mı?
Ölürüm ama o zaman
Mutluluktan…
Ahmet Çağrı Özsema
Dünyaya ve sana hiç küsmedim birtanem
Kendime ve kestanelere küstüm sadece
Bir de nergis çiçeklerine…
Bir ölüyü defnettiler bugün,
Tüm hayatı boyunca
Sırtına bindikleri için mi?
Sırtlarında taşıdılar.
Geç ayrılmak için
Yavaş yavaş yürüdüler.
Toplandılar başına,
Bir çukura attılar.
Çekilin çekilin başından
Ölü nefes alamıyor
Çekilin çekilin başından
Gözyaşı gideni getirmiyor
Yahut cennete göndermiyor
Ahmet Çağrı Özsema
Bir el var,
Ne zaman yere düşsem tutup kaldırıyor beni,
Ne zaman ateşler yükselse tepemde
Gölgesine sığındığım.
İlk olmasa bile,
Saçlarıma o okşamıştır en çok,
Tutup omzuna koymuştur
Yürüyemezken.
Bir el var,
Çıkar gelir dünyanın öbür ucuna
Sırf ben istiyorum diye.
Üstelik sımsıcak bir el bu,
Pislik görmüş ama
Hiç kirlenmemiş bir el…
Ahmet Çağrı Özsema
Gözlerinin aynasında
yarım kalan umudum
yudum yudum
kayboldu sonunda…
Düne kadar geleceğimdin
artık tarihimsin.
Düne kadar geleceğimdin
artık gelmeyeceğimsin!
Ahmet Çağrı Özsema