Hayat, Sana Rağmen Ayaktayım
by Çağrı - May 4th, 2009
Hayat yerde kalmam için elinden geleni yapıyor, bazen lanetlendiğimi düşünüyorum. Umutsuzca bu laneti bozabilmek için yeni yollar deniyorum, fakat her seferinde biraz daha aşağıda biraz daha yorulmuş biraz daha üzülmüş buluyorum kendimi. Sanırım direnişlerimin son nefesleri bunlar, herşeyin bir anda bozulduğu gibi bir anda her şey yoluna girebilir mi yeniden? Yeni mutluluklar yaratabilir miyim mağlubiyetlerimin arasından?
Öyle umut ediyorum, içimden bir ses yine güzel günler göreceğimizi söylüyor, fakat mağaranın çıkışını gösteren o ışığı bir türlü göremiyorum. Yine de ayaktayım, her şeye rağmen ayakta kalmaya devam edeceğim.
Hayat hiç bir şekilde dik durmamamız için bizleri zorlasada, söylediğin gibi her daim bir umut taşıyor insan.
Bu kadar iyi ifade etmen bile hayatı çok iyi anlamış olmandan mütevellit. Aklına sağlık.
Çok teşekkür ederim :)
Her sorun elbet yaşanır biter. Bunlara katlanmak bizi zorlayan, yoran.
İnşallah bu savaşta zafer elde ederiz, telef olmadan.
Edeceğiz, etmeliyiz mecburuz…
Yeni mutluluklar yaratabilir miyim mağlubiyetlerimin arasından?
Aslında sorulması gerekeni sorarak, ne yapılması hakkında bilgiyi zaten vermişsiniz. Evet her daim dik durup yolumuza devam edeceğiz. Elinize sağlık, ne kadar iyi betimlemişsiniz. Saygılar.
(: bazen o “isigin” arasiyi bizi tüketir..
caresizken..daha da caresiz kilar… zaman zaman…derman sandigimiz olur o isigi… karanlikta cirilciplak korkularimizla yüzyüze birakildigimiz an… lanetleriz belkide…!!! ümit..nerede ?…
& cogu zaman.. sebep hayat deriz sartlar deriz..yasam deriz o bu su…
bir arayistir…ki bizi tüketen…canimizi yakan…!!! Aradigimizin biz’de oldugunu görmeyiz…!!! isigin…”Biz” oldugunu bilmeyiz…
Hayata yenik düsen biz degiliz…..Hayat bize yenik düsüyor…üzüLüyorum…
hayat’in durumunu gördükce… :(
kaleminiz..hic susmasin..ümidiniz hic yok olmasin…
cok sevdim payLasimLarinizi.. :)
Teşekkür ederim :)