ahmetcagri.com/gunluk

Seni çok özledim… dedi.

Ben de diyecektim, demedim.

Oysa ben de beni çok özlemiştim.

Benim ben olmaktan çıktığımı hissettiğimden bu yana özlüyordum kendimi. Belki de hasretlerin en büyüğü en acılısı buydu.  Çünkü bu hasreti bitirebilecek tek kişi bendim ve bu gücü kendimde hissetmiyordum.  Ne bu çirkin vücut, ne bu çökmüş gözler, ne bu umutsuzluk bana ait olamazdı. Ben bu değildim. Ve her nefes alışımda(alamayışımda) bir kez daha hatırlıyordum bunu.

Ey sevgililer(sevgisizler) siz beni özlemeyi ne bilirsiniz? En çok ben özledim kendimi… Ne diyordu şair; “Bu yalnızlık benim ilişmeyin….”