Kendini Kaybedip Bulmak

Bir ara kendimi kaybetmiştim, sonra buldum. Büyük hayal kırıklığı oldu benim için.
Bu muyum lan ben? Herhangi biri mi? Bugüne kadar gelmiş milyarlarca insandan herhangi biri. “Herhangi” aslında ne kadar ağır bir ithammış, ne kadar büyük bir hakaretmiş onu anlıyorum şimdi.
-Bence şimdi sen de herkes gibisin, sevgili.
-Ne sandım öyleyim tabii…

Scrubs’ın müziğindeki gibi;”I’m not superman” . Uçamıyorum, yazamıyorum, gülemiyorum. Herhangi biri bunların bazılarını yapabiliyor.
Okuyamıyorum, izliyemiyorum, tahammül edemiyorum….
Ama çok güzel saçmalıyorum.

Eskiden çok ağır gelirdi, sürüden olmak,diğer insanlara benzemek. Şimdiyse bu ağır gerçekle başbaşayım. Üstelik artık benzerliklerimin değil, farklılarımın acı verdiğini anlıyorum.

Çocukluğumu özlüyorum,

Herhangi bir çocuk gibi yaşanmış ve bir türlü bitirilememiş,unutulamamış çocukluğumu…

Hem de herhangi biri gibi…

Aynen öyle işte….

Şimdi yeniden kaybetmek istiyorum kendimi.

*resim:http://manmadehorizon.deviantart.com/art/absurd-31608142
Ahmet Çağrı Özsema

3 comments

  1. aha işte tam bu
    kendimi kaybettim
    kaybetmek sonra bilmak
    bi poka yaramamak
    üzülmek
    sonra sallamamak
    bulduğunu ortaya koymamak
    yani aslında bulunan şey
    kıymete bindiği için
    buzdolabının en dip köşesine tıkıştırmak
    zamanı gelince çıkartmak
    buzunun çözülüp kıvama gelmesini beklemek
    arada film izlemek
    düdüklü tencerede bulunan beni pişirmek
    sonra yiyip kusmak gerek
    peki ne zaman zamanı gelince
    bi engel olmazsa
    olsada olmasada kalanı (kusmuğu ortaya dökmek)
    kaçışanları izlemek
    kalanlarla ortalığı temizlemek
    onlar dosttur onlar arkadaştır
    içlerinden biri sevgilidir
    biri ailedir
    biri evcil hayvanındır
    peki kaç kişi kalmıştır geriye
    sağ elinin parmağı kadar
    yada sol ayak parmakların kadar
    o kadar

Bir Cevap Yazın