Yarınlarımız

Biten bir aşka üzülmek için fazla kirli bu dünya.

“Benimsin” diyebilmek için hayat çok kısa.

Ne gündüzler mutlu olabilmek için yeterince aydınlık

Ne de geceler yeter yaralarımızı saklamaya.

 

İtiraf etmek zor

Alabildiğine kalabalıkken etrafın

yalnız olduğunu…

Ne aradığını bilmek kolay da…

Bulabilmek…

Ah ne zor!

 

Kolay mı?

Yalan söylememek gerçekleri görüp de…

Sessiz kalmadan da susmayı bilmek.

Kaleme kağıda sarılıp da

Tek bir ağacı bile incitmemek…

 

Savaşırken ekmek için

unutmamak barış türküleri söylemeyi

en köhne köşesinde yolculuğunun

enseyi karartmamak,

yılmamak, yıkılmamak, düşmemek!

Şarabı içerken üzüme üzülmemek!

 

Okyanuslar sığmazken düşlerine

Demir at bakalım tek bir limana…

Fiyakalı cümleler kur, büyük sözler söyle

Güneş batıyor nasılsa sen gölgeni büyüt

Durduğun yerde küçüldükçe…

 

Vazgeçmek için fazla güzel bu dünya,

“Bitti” diyebilmek kimin ne haddine.

Bugünün bir sonu var…

Ama yarınlar…

Kim bilir…

belki de bizim yarınlarımız.

Ahmet Çağrı Özsema

Bir Cevap Yazın