Günlük

Laf Kalabalığı

Sık kullandığım ama az anlaşılan bir benzetmedir. Hayatının tramvay vatmanı mısın yoksa şoförü müsün? Yani sadece bir rayın üzerinde giderken ne zaman durup ne zaman kalkacağına mı karar verebiliyorsun yoksa gerçekten de kendi yönünü kendin tayin edebiliyor musun?

Son aylarda fark ettim ki iş dışında düşünmem gereken her şeyden kaçıyorum. Evet evet her şeyden. Şu sıralar gitmemeye karar vermiş bir vatman gibiyim. Yön vermektense çok uzağım. Bu yazıyı yazıp kendimle dertleşirken bile hiçbir şey düşünmemek için kendimle savaşıyorum. Sanırım beynim yeni bir koruma stratejisi üretti.  Gördüğüm rüyalar bile saçma sapan dizilerden bile daha manasız.

Kaybetmekten korktuğum bir şey yok, kazanmak istediğim bir şey de. Pişmanlığım da yok, gurur duyduğum şeyler de. Diyette olan birinin kahvaltısı kadar renksiz, tek düze ve tatsız bir hayat…

Anca böyle laf kalabalığı işte…

Bir Cevap Yazın